System chłodzenia szafowego zmniejsza ilość zajmowanego miejsca przez sprzęt poprzez centralizację wielu sprężarek
Regałowy system chłodniczy to konfiguracja chłodnicza, w której kilka sprężarek jest zamontowanych razem na pojedynczej stalowej ramie i podłączonych do wspólnego kolektora ssawnego i tłocznego, dzięki czemu jedno pomieszczenie mechaniczne może obsługiwać wiele oddzielnych pomieszczeń chłodniczych jednocześnie. Zamiast instalować samodzielny agregat skraplający na każdą chłodnię, zamrażarkę lub pomieszczenie produkcyjne instaluje się jedną szafę, która rozdziela wydajność chłodniczą poprzez sieć odgałęzień. Jest to dominująca konstrukcja stosowana w supermarketach, sklepach ogólnospożywczych, chłodniach oraz zakładach przetwórstwa żywności i napojów, ponieważ zmniejsza liczbę sprężarek wymagających oddzielnego okablowania, rurociągów i dostępu serwisowego, jednocześnie umożliwiając pracę każdej strefy chłodniczej z własną temperaturą dzięki oddzielnym zaworom rozprężnym i parownikom.
Praktyczna zaleta objawia się w trzech miejscach: niższy koszt instalacji na tonę pojemności, ponieważ współdzielone komponenty (zarządzanie olejem, zbiorniki, sterowanie) nie są powielane; łatwiejsze równoważenie obciążenia, ponieważ sprężarki można zwiększać lub zmniejszać w miarę zmiany zapotrzebowania w ciągu dnia; i prostszy dostęp serwisowy, ponieważ technicy pracują na jednej szafie, zamiast ścigać się z tuzinem jednostek dachowych rozmieszczonych w całym budynku.
Podstawowe komponenty tworzące system stojakowy
Typowy regał równoległy składa się z określonego zestawu części, z których każda wykonuje określone zadanie w cyklu chłodniczym:
- Sprężarki — zwykle od dwóch do ośmiu sprężarek tłokowych, spiralnych lub śrubowych podłączonych równolegle do wspólnego kolektora ssawnego.
- Skraplacz — odrzuca ciepło pochłonięte z pomieszczeń chłodzonych; mogą być chłodzone powietrzem, chłodzone wodą lub wyparne, w zależności od klimatu i dostępności wody.
- Odbiornik — przechowuje ciekły czynnik chłodniczy i buforuje wahania ładunku systemu w miarę zmian obciążenia.
- Separator oleju i układ zarządzania olejem — zwracają smar do sprężarek mających wspólną skrzynię korbową lub zbiornik oleju.
- Kolektory ssące i tłoczne — stalowe kolektory, które łączą każdą sprężarkę z tym samym ciśnieniem po stronie niskiego i wysokiego ciśnienia.
- Kontroler — mikroprocesor lub sterownik PLC, który steruje włączaniem i wyłączaniem sprężarek, zarządza ciśnieniem tłoczenia i rejestruje alarmy.
Kiedy skraplacz i co najmniej jedna sprężarka są pakowane jako pojedyncza, szczelna lub półhermetyczna jednostka, a nie rozmieszczone w szafie, efektem jest to, co w branży nazywa się agregat skraplający — samodzielny blok, który może działać samodzielnie i obsługiwać pojedyncze obciążenie lub być połączony z innymi agregatami skraplającymi zasilającymi wspólną sieć rurociągów.
Jak Jednostka skraplająca Różni się od pełnego stojaka
Terminy te są często używane luźno, dlatego warto je rozdzielić według zakresu, a nie marki.
| Funkcja | Jednostka skraplająca | System regałów |
|---|---|---|
| Liczba sprężarek | Zwykle jeden | Dwa lub więcej, połączonych równolegle |
| Typowe zastosowanie | Pokój jednoosobowy, skrzynia lub mała chłodnia | Wiele pomieszczeń lub spraw w jednym miejscu |
| Redundancja | Ograniczona; jedna awaria przestaje chłodzić | Wbudowany; pozostałe sprężarki nadal pracują |
| Stopniowanie pojemności | Stałe lub jednostopniowe | Stopniowe, dopasowane do obciążenia w czasie rzeczywistym |
| Zainstalowana powierzchnia na tonę | Wyższa w przypadku skalowania na wiele jednostek | Niższe ze względu na wspólną infrastrukturę |
Wiele przedsiębiorstw średniej wielkości stosuje oba podejścia jednocześnie: mniejsze, izolowane ładunki, takie jak pojedyncza chłodziarka do produktów spożywczych, mogą pomieścić oddzielną jednostkę skraplającą, podczas gdy szafki i zamrażarki w głównej sali sprzedaży korzystają ze wspólnego regału, aby uzyskać redundancję i zarządzanie energią.







